stres (język polski)

wymowa:
IPA: [strɛs], AS: [stres]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) psych. mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce; zob. też stres w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wiele wcześniejszych badań kojarzyło obecność zwierząt domowych ze zmniejszonym stresem i lepszym zdrowiem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) napięcie, niepokój, zdenerwowanie, przejęcie, obawa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. stresować (się) ndk.
przym. stresowy, zestresowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang.[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Danuta Buttler, Halina Satkiewicz, Język i my, wydanie I, WSiP, Warszawa 1990, s. 39.

stres (język czeski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) stres
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

stres (język słowacki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) stres
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. stresovať
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.