strajk (język polski)

wymowa:
IPA: [strajk], AS: [strai ̯k]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów; zob. też strajk w Wikipedii
(1.2) w kręglach: zbicie wszystkich kręgli za pierwszym rzutem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Strajki kolejarzy sparaliżowały cały kraj.
składnia:
kolokacje:
(1.1) rozpocząć / zakończyć strajk • strajk włoski • strajk okupacyjny • strajk głodowy • strajk generalny
synonimy:
(1.1) daw. strejk
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) spór zbiorowy
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. strajkowanie n, zastrajkowanie n, łamistrajk m
czas. strajkować ndk., zastrajkować dk.
przym. strajkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) ang. strike[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „strajk” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.