straffe (język duński)

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) karać
odmiana:
(1.1) at straffe, straffer, straffede, straffet
przykłady:
(1.1) I Danmark må man ikke straffe sine børn ved at slå dem. → W Danii nie wolno karać swoich dzieci biciem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) belønne
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. straf
przym. strafbar, straffet, ustraffet
związki frazeologiczne:
etymologia:
śdn. straffen
uwagi:
źródła:

straffe (język norweski (bokmål))

wymowa:
​
znaczenia:

czasownik

(1.1) karać
odmiana:
(1.1) å straffe, straffer, straffet, straffet lub å straffe, straffer, straffa, straffa
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. straff
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.