stambułczyk (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Stambułu; osoba z tego miasta[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik stambułczyk stambułczycy dopełniacz stambułczyka stambułczyków celownik stambułczykowi stambułczykom biernik stambułczyka stambułczyków narzędnik stambułczykiem stambułczykami miejscownik stambułczyku stambułczykach wołacz stambułczyku stambułczycy - przykłady:
- (1.1) My, stambułczycy, nadal straszymy rząd historyczną klątwą: wszyscy, którzy zdobędą nasze miasto, stają się wcześniej czy później ofiarą jego tragicznego losu[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Stambuł mrz, stambułka ż
- forma żeńska stambułka ż
- przym. stambulski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) истанбулец m
- słowacki: (1.1) Istanbulčan m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.