stambulski (język polski)
- wymowa:
- IPA: [stãmˈbulsʲci], AS: [stãmbulsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) dotyczący Stambułu, związany ze Stambułem[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik stambulski stambulska stambulskie stambulscy stambulskie dopełniacz stambulskiego stambulskiej stambulskiego stambulskich celownik stambulskiemu stambulskiej stambulskiemu stambulskim biernik stambulskiego stambulski stambulską stambulskie stambulskich stambulskie narzędnik stambulskim stambulską stambulskim stambulskimi miejscownik stambulskim stambulskiej stambulskim stambulskich wołacz stambulski stambulska stambulskie stambulscy stambulskie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Istambuł mrz, Stambuł mos, stambułczyk mos, stambułka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) стамбульскі
- bułgarski: (1.1) истанбулски
- czeski: (1.1) istanbulský
- rosyjski: (1.1) стамбульский
- słowacki: (1.1) istanbulský
- ukraiński: (1.1) стамбульський
- źródła:
- ↑
Hasło „stambulski” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.