sprog (język duński)
- wymowa:
- Dania: [ˈsbråˀw]
- IPA: [ˈsbʁɔˀw]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) jęz. język (zbiór słów, reguł gramatycznych, alfabetu)
- odmiana:
- (1.1) et sprog, sproget, sprog, sprogene
- przykłady:
- (1.1) Det danske sprog er en dialekt af et fælles nordisk sprog. → Język duński jest dialektem języka nordyckiego.
- (1.1) Vores blad fører en meget puristisk sprogpolitik, derfor må journalisterne ikke bruge anglicismer i sine artikler. → Nasz magazyn prowadzi bardzo purystyczną politykę językową, dlatego dziennikarzom nie wolno używać anglicyzmów w swoich artykułach.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) at beherske et sprog → opanować język • det skrevne/talte sprog → język pisany/mówiony • at kunne et sprog → znać język • fremmedsprog/andetsprog → język obcy • sproglærer → nauczyciel języka • officielt sprog → język urzędowy • sprogvidenskab → językoznawstwo
- synonimy:
- (1.1) lingua, mål
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. sproglig
- związki frazeologiczne:
- (1.1) tale samme sprog • tegnsprog → język migowy • ordsprog → przysłowie
- etymologia:
- śdn. sprake
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.