sporofit (język polski)
sporofity (1.1) płonnika jałowcowatego
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów; zob. też sporofit w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sporofit sporofity dopełniacz sporofitu sporofitów celownik sporofitowi sporofitom biernik sporofit sporofity narzędnik sporofitem sporofitami miejscownik sporoficie sporofitach wołacz sporoficie sporofity - przykłady:
- (1.1) U roślin naczyniowych sporofit jest znacznie większy niż gametofit, jest też stadium zdolnym do samodzielnego istnienia[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) w stadium sporofitu
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) stadium
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. σπόρος + φυτόν[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sporophyte
- białoruski: (1.1) спарафіт m
- francuski: (1.1) sporophyte m
- hiszpański: (1.1) esporófito m
- niemiecki: (1.1) Sporophyt m
- portugalski: (1.1) esporófito m
- rosyjski: (1.1) спорофит m
- ukraiński: (1.1) спорофіт m
- włoski: (1.1) sporofito m
- źródła:
- ↑ z Wikipedii
- ↑
Hasło „sporofit” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.