sorbitol (język polski)
budowa sorbitolu (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. spoż. biały, krystaliczny proszek naturalnie występujący w jarzębinach, używany jako słodzik; zob. też sorbitol w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sorbitol sorbitole dopełniacz sorbitolu sorbitoli celownik sorbitolowi sorbitolom biernik sorbitol sorbitole narzędnik sorbitolem sorbitolami miejscownik sorbitolu sorbitolach wołacz sorbitolu sorbitole - przykłady:
- (1.1) Żując za dużo, narażasz swój żołądek na spore nieprzyjemności. Guma do żucia rozluźnia nerwy i mięśnie, pomaga również w walce z próchnicą. Jednak, według stomatologów, takie działanie ma tylko guma bez cukru - jej żucie między posiłkami wydatnie zmniejsza ryzyko próchnicy. Jedynym problemem jest zawarty w niej słodzik - sorbitol[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) war. sorbit, E420, C6H8(OH)6
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) słodzik
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Zdrowie: Podstępny słodzik, „CKM”, 1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.