żuć (język polski)

wymowa:
IPA: [ʒuʨ̑], AS: [žuć]
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć
odmiana:
(1.1) koniugacja Xa
przykłady:
(1.1) Nie żuj gumy na lekcji.
(1.1) Pod sklepem stała jakaś rollerka żująca gumę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) reg. śl. żuchłać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. żucie n, żujka ż
czas. przeżuwać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.