sołdat (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈsɔwdat], AS: [sou̯dat]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pogard. żołnierz, zwłaszcza rosyjski[1]
- (1.2) żołdak[2]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sołdat sołdaci dopełniacz sołdata sołdatów celownik sołdatowi sołdatom biernik sołdata sołdatów narzędnik sołdatem sołdatami miejscownik sołdacie sołdatach wołacz sołdacie sołdaci depr. M. i W. lm: (te) sołdaty - przykłady:
- (1.1) Bo ten sołdat, co przyjechał do Magdaleny, to miał wędzony boczek… Potem się oni zamknęli z tem boczkiem, z Magdaleną i z sołdatem, i też nie odnawiali mieszkania, bo zrobiło się cóś za ciemno[3]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sołdacisko n, sołdactwo n
- przym. sołdacki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ros. солдат[4]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „sołdat” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „sołdat” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Wiech, Koszerny kozak, Warszawa 1990, s. 46.
- ↑ Hasło „sołdat” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.