smakować (język polski)

kobieta smakuje (1.1) igliwie
wymowa:
IPA: [smaˈkɔvaʨ̑], AS: [smakovać] ​
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) kulin. próbować czegoś w celu określenia smaku

czasownik nieprzechodni niedokonany

(2.1) kulin. o potrawach, napojach itp.: mieć smak
(2.2) kulin. o potrawach, napojach itp.: być dobrym w smaku, być smacznym
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
(2.1-2) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Nie muszę być kiperem, by smakować wino.
(2.1) Czekoladowo-orzechowy budyń Heleny smakował okropnie, ale zjadłam jedną porcję z uprzejmości.
(2.2) Tytoń kompletnie mi nie smakuje. Dziwię się ludziom, którzy palą.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) próbować, kosztować, degustować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. gw. szmakować, gw. smankować, zasmakować, posmakować
czas. rozsmakować się
rzecz. przysmak mrz, smakowanie n, smak
przym. smaczny, smakowy, smakowity
przysł. smacznie, smakowicie
związki frazeologiczne:
bez chleba i zwierzyna nie smakuje • kiedy najbardziej smakuje, odkładaj łyżkę • wojna smakuje temu, kto jej nieświadom
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.