sik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɕik], AS: [śik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
wykrzyknik
- (1.1) onomatopeja imitująca dźwięk cieczy wypływającej skądś silnym i cienkim strumieniem[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sikalnia ż, sikawka ż, siki lm nmos
- czas. sikać ndk., siknąć dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Mirosław Bańko, Słownik onomatopei czyli wyrazów dźwięko- i rucho-naśladowczych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978-83-01-15799-9, s. 150.
sik (język azerski)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
sik (język jaćwieski)
- wymowa:
- znaczenia:
zaimek
- (1.1) ile[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- por. litew. kíek, łot. cik
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Zigmas Zinkevičius, „Lenkų-jotvingių žodynėlis?“, Baltistica, t. 21, cz. 1, 1985, s. 79.
sik (język szwedzki)
sik (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) icht. sieja
- odmiana:
- (1.1) en sik, siken, sikar, sikarna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.