saszetka (język polski)
saszetka (1.2)
saszetki (1.3) wypełnione lawendą
- wymowa:
- IPA: [saˈʃɛtka], AS: [sašetka]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) książk. płaska torebka z przegródkami, używana raczej przez mężczyzn
- (1.2) hand. opakowanie zawierające pojedynczą porcję czegoś
- (1.3) przest. torebka lub poduszeczka zawierająca pachnące substancje wkładana do szafy w celu nadania zapachu bieliźnie lub ubraniom
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik saszetka saszetki dopełniacz saszetki saszetek celownik saszetce saszetkom biernik saszetkę saszetki narzędnik saszetką saszetkami miejscownik saszetce saszetkach wołacz saszetko saszetki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) męska saszetka
- (1.2) szampon w saszetkach • ketchup/majonez w saszetkach • saszetka z kremem/maseczką
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. sachet[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.2) sachet m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.