sakramentalnie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [saˈkrãmɛ̃ntalʲɲɛ], AS: [sakramẽntalʹńe]
-
- znaczenia:
przysłówek sposobu
- (1.1) rel. na mocy sakramentu
- (1.2) w sposób wymagany przez zwyczaj lub tradycję[1]
- odmiana:
- (1.1-2) sakramentalnie; nie stopniuje się
- przykłady:
- (1.1) Kościół, który jak matka nosił sakramentalnie w swoim łonie chrześcijanina podczas jego ziemskiej pielgrzymki, towarzyszy mu na końcu jego drogi, by oddać go w ręce Ojca[2].
- (1.2) Rozmowę zakończyliśmy sakramentalnie, podając sobie dłonie.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.2) zwyczajowo
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sakrament mrz, sakralizacja ż, sakramentalia nmos
- przym. sakramentalny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. sakramentalny + -e
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sacramentally
- francuski: (1.1) sacramentellement
- źródła:
- ↑
Hasło „sakramentalnie (zakończyć)” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN. - ↑ Katechizm Kościoła Katolickiego, 1683.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.