rodzaj neutralny (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) gram. cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niezaliczane do męskich ani żeńskich w danym języku
- odmiana:
- (1.1) związek zgody,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rodzaj neutralny rodzaje neutralne dopełniacz rodzaju neutralnego rodzajów neutralnych / rodzai neutralnych celownik rodzajowi neutralnemu rodzajom neutralnym biernik rodzaj neutralny rodzaje neutralne narzędnik rodzajem neutralnym rodzajami neutralnymi miejscownik rodzaju neutralnym rodzajach neutralnych wołacz rodzaju neutralny rodzaje neutralne - przykłady:
- (1.1) Mamy rodzaj męski, z którym powiązane są rzeczowniki określane jako maskulatywy, rodzaj żeński i feminatywy oraz rodzaj neutralny, z którym powiązane są neutratywy[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) rodzaj nijaki
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) rodzaj gramatyczny
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. neuter
- uwagi:
- (1.1) por. rodzaj nijaki • rodzaj męski • rodzaj żeński • rodzaj wspólny • rodzaj męskoosobowy • rodzaj niemęskoosobowy • rodzaj męskorzeczowy • rodzaj męskozwierzęcy
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Anna Jastrzębska, Jacek Braciak i jego transpłciowy syn Konrad – pierwszy wspólny wywiad, 5 grudnia 2022, .
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.