rejoice (język angielski)
czasownik nieprzechodni
- (1.1) radować się
czasownik przechodni
- (2.1) przest. radować (czynić komuś radość)
- odmiana:
- (1) rejoice, rejoiced, rejoiced, rejoices, rejoicing
- (2) rejoice, rejoiced, rejoiced, rejoices, rejoicing
- przykłady:
- (1.1) Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee. → Raduj się wielce, Córo Syjonu, wołaj, Córo Jeruzalem! Oto twój Król idzie do ciebie[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) gladden
- (2.1) exhilarate
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) rzecz. rejoicer
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- średniofranc. rejoiss < rejoir (ok. XIV w.)
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.