recytatyw (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌrɛʦ̑ɨˈtatɨf], AS: [recytatyf], zjawiska fonetyczne: wygł.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) deklamacyjna część opery, oratorium, itp., przypominająca mowę
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik recytatyw recytatywy dopełniacz recytatywu recytatywów celownik recytatywowi recytatywom biernik recytatyw recytatywy narzędnik recytatywem recytatywami miejscownik recytatywie recytatywach wołacz recytatywie recytatywy - przykłady:
- (1.1) Sopranistka zaśpiewała recytatyw i arię z pierwszego aktu opery.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) aria
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. recytować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) recitative
- białoruski: (1.1) рэчытатыў m
- rosyjski: (1.1) речитатив m
- ukraiński: (1.1) речитатив m
- włoski: (1.1) recitativo
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.