deklamacyjny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) książk. związany z deklamacją; mający charakter, formę deklamacji
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik deklamacyjny deklamacyjna deklamacyjne deklamacyjni deklamacyjne dopełniacz deklamacyjnego deklamacyjnej deklamacyjnego deklamacyjnych celownik deklamacyjnemu deklamacyjnej deklamacyjnemu deklamacyjnym biernik deklamacyjnego deklamacyjny deklamacyjną deklamacyjne deklamacyjnych deklamacyjne narzędnik deklamacyjnym deklamacyjną deklamacyjnym deklamacyjnymi miejscownik deklamacyjnym deklamacyjnej deklamacyjnym deklamacyjnych wołacz deklamacyjny deklamacyjna deklamacyjne deklamacyjni deklamacyjne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. deklamatorka ż, deklamator mos, deklamacja ż, deklamowanie n
- czas. deklamować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- czeski: (1.1) deklamační
- niemiecki: (1.1) deklamatorisch
- rosyjski: (1.1) декламационный
- słowacki: (1.1) deklamačný
- ukraiński: (1.1) декламаційний
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.