realność (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) odprzym. cecha tego, co jest realne; cecha tych, którzy są realni
- (1.2) przest. majątek nieruchomy, budynek lub grunt mający konkretnego właściciela
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik realność realności dopełniacz realności realności celownik realności realnościom biernik realność realności narzędnik realnością realnościami miejscownik realności realnościach wołacz realności realności - przykłady:
- składnia:
- (1.1) realność + D.
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) faktyczność, rzeczywistość, fizyczność
- (1.2) nieruchomość, posiadłość, posesja
- antonimy:
- (1.1) nierealność, wirtualność
- hiperonimy:
- (1.1) cecha
- (1.2) majątek
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. realistyczność ż, nierealność ż, real m, urealnienie n, urealnianie n, realista m, realistka ż, realizm m, surrealizm m, hiperrealizm m, realizacja ż, surrealistyczność ż, hiperrealistyczność ż, realizowanie n, zrealizowanie n, realia nmos, real m
- czas. realizować ndk., zrealizować dk., urealniać ndk., urealnić dk.
- przym. realny, realistyczny, surrealistyczny, hiperrealistyczni, nierealny, nierealistyczny
- przysł. realnie, nierealnie, surrealistycznie, hiperrealistycznie, nierealnie, nierealistycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1-2) pol. realny + -ość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.