nierealny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɲɛrɛˈalnɨ], AS: [ńerealny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.

​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który nie istnieje w rzeczywistości

(1.2) taki, którego nie da się urzeczywistnić

(1.3) pozbawiony zdrowego rozsądku, nie mający realnych podstaw

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	nierealny		nierealna	nierealne	nierealni	nierealne
dopełniacz	nierealnego		nierealnej	nierealnego	nierealnych
celownik	nierealnemu		nierealnej	nierealnemu	nierealnym
biernik	nierealnego	nierealny	nierealną	nierealne	nierealnych	nierealne
narzędnik	nierealnym		nierealną	nierealnym	nierealnymi
miejscownik	nierealnym		nierealnej	nierealnym	nierealnych
wołacz	nierealny		nierealna	nierealne	nierealni	nierealne

przykłady:

(1.2) Koncepcja kontrofensywy z rejonu Brześcia wkrótce stała się nierealna, gdyż już 1 sierpnia, wskutek słabej postawy grupy poleskiej, został on ewakuowany^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.3) mieć nierealne oczekiwania

synonimy:

(1.1) surrealistyczny, nierzeczywisty, nieprawdziwy

(1.3) surrealistyczny, utopijny, niedorzeczny, abstrakcyjny, absurdalny

antonimy:

(1.2) realny, możliwy

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. nierealność ż, realność ż

przysł. nierealnie

przym. nierealnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) unreal; (1.2) impracticable; (1.3) airy-fairy
• fiński: epätodellinen
• francuski: (1.1) irréel
• hiszpański: (1.1) irreal
• interlingua: (1.1) imaginari, irreal
• niemiecki: (1.1) irreal
• rosyjski: (1.1) нереальный; (1.2) несбыточный
• rumuński: (1.1) nereal
• sanskryt: (1.1) असत्य
• serbsko-chorwacki: (1.1) irealan; nestvaran
• szwedzki: (1.1) verklighetsfrämmande

źródła: