ratunku (język polski)
- wymowa:
- IPA: [raˈtũnku], AS: [ratũnku], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk-
- znaczenia:
rzeczownik, forma fleksyjna
- (1.1) D., Ms. i W. lp od: ratunek
wykrzyknik
- (2.1) wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia
- odmiana:
- przykłady:
- (2.1) Zaczęła z całych sił uderzać pięściami w drzwi i wołać - Panie Janku, ja tu jestem, ratunku, ratunku!!![1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (2.1) pomocy, na pomoc, przest. gwałtu, rety
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ratunek mrz, odratowanie n, poratowanie n, ratownik mos
- przym. ratowniczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (2.1) help
- francuski: (2.1) au secours
- jidysz: (2.1) גוואַלד (gwald)
- niemiecki: (2.1) Hilfe
- nowogrecki: (2.1) βοήθεια
- rosyjski: (2.1) караул
- źródła:
- ↑ Tadeusz Dołęga-Mostowicz: Prokurator Alicja Horn
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.