pięść (język polski)

pięść (1.1)

wymowa:

IPA: [pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑], AS: [pʹi ̯ẽũ̯ść], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę • i → j  ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zaciśnięta dłoń

(1.2) przen. brutalna przemoc

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pięść	pięści / rzad. pięście[1]
dopełniacz	pięści	pięści
celownik	pięści	pięściom
biernik	pięść	pięści / rzad. pięście
narzędnik	pięścią	pięściami
miejscownik	pięści	pięściach
wołacz	pięści	pięści / rzad. pięście

przykłady:

(1.1) Mocno zacisnął pięść i zadał cios.

(1.1) Ciągnął nas na brzeg skały, kiedy Donald zamykał oczy i zaciskał obie pięście koło skroni^[2].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. pięściarka ż, pięściak mrz, piącha ż, piąstka ż, piąstkowanie n, pięściarstwo n, pięściarz mos

czas. piąstkować ndk.

przym. pięściarski, pięściowy

związki frazeologiczne:

mieć twardą pięść • prawo pięści

etymologia:

prasł. *pęstь^[3]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fist
• baskijski: (1.1) ukabil
• baszkirski: (1.1) йоҙроҡ
• bułgarski: (1.1) юмрук m, пестник m, пестница ż
• czeski: (1.1) pěst ż
• esperanto: (1.1) pugno
• fiński: (1.1) nyrkki
• francuski: (1.1) poing m
• gruziński: (1.1) მუშტი
• hindi: (1.1) मुट्ठी
• hiszpański: (1.1) puño m
• interlingua: (1.1) pugno
• islandzki: (1.1) hnefi m
• jidysz: (1.1) פֿויסט ż
• kataloński: (1.1) puny m
• kazachski: (1.1) жұдырық
• koreański: (1.1) 주먹
• litewski: (1.1) kumštis m
• niderlandzki: (1.1) vuist ż
• niemiecki: (1.1) Faust m
• norweski (bokmål): neve m
• nowogrecki: (1.1) γροθιά ż
• rosyjski: (1.1) кулак m
• serbski: (1.1) песница ż
• suahili: (1.1) ngumi
• szkocki: (1.1) nieve
• szwedzki: (1.1) näve w
• telugu: (1.1) పిడికిలి
• turecki: (1.1) yumruk
• udmurcki: (1.1) мыжык
• ukraiński: (1.1) кулак m
• walijski: (1.1) dwrn m
• węgierski: (1.1) ököl
• wilamowski: (1.1) faust ż, faojst ż
• włoski: (1.1) pugno m; (1.2) forza ż, prepotenza ż

źródła: