pięściarstwo (język polski)

wymowa:

IPA: [pʲjɛ̃w̃ɕˈʨ̑arstfɔ], AS: [pʹi ̯ẽũ̯śćarstfo], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• asynch. ę • i → j 

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) sport. boks

odmiana:

(1.1) blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	pięściarstwo
dopełniacz	pięściarstwa
celownik	pięściarstwu
biernik	pięściarstwo
narzędnik	pięściarstwem
miejscownik	pięściarstwie
wołacz	pięściarstwo

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) boks^[1][2]

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. pięściarka ż, piącha ż, piąstka ż, piąstkowanie n, pięściak m, pięściarz m, pięść ż

czas. piąstkować ndk.

przym. pięściarski, pięściowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pol. pięść + -arstwo

uwagi:

tłumaczenia:

zobacz listę tłumaczeń w haśle: boks

• niemiecki: (1.1) Faustkampf m
• słowacki: (1.1) pästiarstvo n

źródła: