pytanko (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pɨˈtãnkɔ], AS: [pytãnko], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk-
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) zdrobn. od: pytanie
- (1.2) błahe, krótkie pytanie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pytanko pytanka dopełniacz pytanka pytanek celownik pytanku pytankom biernik pytanko pytanka narzędnik pytankiem pytankami miejscownik pytanku pytankach wołacz pytanko pytanka - przykłady:
- (1.1) Dookoła rozległy się krzyki, że miało być tylko jedno pytanko. Ponieważ się uparł. Zadał cholerne pytanko.[1]
- (1.2) — Już? — wszepnęła mu pytanko maleńkie do uszka.[2]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) krótkie pytanko • nieśmiałe pytanko
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pytanie n
- czas. pytać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: pytanie
- ukraiński: (1.1) питаннячко; (1.2) питаннячко
- źródła:
- ↑ Joanna Chmielewska Autobiografia. Pierwsza młodość, Vers, Warszawa 2000, ISBN 9788388791703, s. 47
- ↑ Michał Moszkowicz Morbus perigrinorum, Immigrant-Institutet, Borås 1977, s. 70
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.