puts (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) czyszczenie, polerowanie, pucowanie

(1.2) czystość, schludność

(1.3) środek czyszczący / polerujący

(1.4) tynk, gładź szpachlowa

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) figiel, psikus, kawał

przysłówek

(3.1) (w zwrotach) od razu

odmiana:

(1) en puts, putsen, blm

(2.1) ett puts, putset, puts, putsen

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) putsning, rengöring

(1.2) renlighet, snygghet

(1.3) rengöringsmedel, putsmedel, polermedel

(1.4) rappning, revetering

(2.1) spratt, upptåg, skoj, gyckel

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(1) rzecz. putsning

(1) czas. putsa

związki frazeologiczne:

(3.1) fraza przysłówkowa puts väck

etymologia:

(3.1) prawdop. od szw. buss → daw. przysł. od razu^[1][2]

uwagi:

źródła: