psikus (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpʲɕikus], AS: [pʹśikus], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) pot. coś zrobione dla żartu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik psikus psikusy dopełniacz psikusa psikusów celownik psikusowi psikusom biernik psikusa[1] psikusy narzędnik psikusem psikusami miejscownik psikusie psikusach wołacz psikusie psikusy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) zrobić/spłatać psikusa • niewinny psikus
- synonimy:
- (1.1) psota, figiel, żart
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- wykrz. psik
- rzecz. psik mrz, psikawka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „psikus” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.