spłatać (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈspwataʨ̑], AS: [spu̯atać]
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany

(1.1) zrobić (o figlach)
(1.2) st.pol. porąbać
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Liczyć zatem trzeba opierając się na pomiarze czynników mierzalnych, pamiętając jednak o tym, że siły niemierzalne mogą spłatać - niekiedy nawet dużego - figla[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. spłatanie n
związki frazeologiczne:
spłatać psikusa
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bolesław Siwoń, Jak sterować rentownością przedsiębiorstwa, 1994, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.