puklerz (język polski)
puklerz (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) hist. wojsk. wypukła tarcza używana przez piechotę i jezdnych; zob. też puklerz w Wikipedii
- (1.2) przen. obrona, osłona
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik puklerz puklerze dopełniacz puklerza puklerzy / rzad. puklerzów celownik puklerzowi puklerzom biernik puklerz puklerze narzędnik puklerzem puklerzami miejscownik puklerzu puklerzach wołacz puklerzu puklerze - przykłady:
- (1.1) Średnica puklerzów na ogół nie przekraczała pięćdziesięciu centymetrów.
- (1.2) Bo puklerz nasz należy do Pana, / a król nasz - do Świętego Izraela[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) puklerz ojczyzny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) tarcza
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. puklerzny mos
- zdrobn. puklerzyk mrz
- przym. puklerzny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- st.czes. pukléř < śwn. buckeler, buckelære[2] < st.franc. bouclier[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) buckler
- czeski: (1.1) pukléř m
- francuski: (1.1) bouclier m, bocle ż
- kataloński: (1.1) broquer m
- niderlandzki: (1.1) beukelaar m
- niemiecki: (1.1) Buckler m
- portugalski: (1.1) broquel m
- włoski: (1.1) brocchiere m, brocchiero m
- źródła:
- ↑ Księga Psalmów 89,19, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Augustyn Jankowski, Lech Stachowiak).
- ↑
Hasło „buckeler” w: Matthias Lexer, Mittelhochdeutsches Handwörterbuch, Verlag von S. Hirzel, Lipsk 1872‒1878. - ↑ Hasło „puklerz” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.