buckler (język angielski)
a buckler (1.1)
- wymowa:
- bryt. IPA: /bʌklə/
-
- znaczenia:
rzeczownik policzalny
- (1.1) hist. wojsk. puklerz
czasownik przechodni
- (2.1) rzad. bronić, osłaniać
- odmiana:
- (1.1) lp buckler; lm bucklers
- (2.1) buckler, bucklered, bucklered, bucklers, bucklering
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. buckle, buckling
- czas. buckle, unbuckle
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- średnioang. bukler, średnioang. bokler, średnioang. bokeler, średnioang. bokeleer < st.franc. bocler, st.franc. boucler, st.franc. bucler < łac. *bucculārius < łac. buccula
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.