przypadać (język polski)

wymowa:
, IPA: [pʃɨˈpadaʨ̑], AS: [pšypadać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

czasownik nieprzechodni (dk. przypaść)

(1.1) przywierać do czegoś (powierzchni, osoby, rzeczy)
(1.2) zdarzać się, wypadać w danym momencie lub okresie
(1.3) st.pol. zgadzać się
odmiana:
(1) koniugacja I
przykłady:
(1.2) Jutro przypada pierwsza rocznica naszego ślubu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przypadanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: przypaść
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.