przegapić (język polski)

wymowa:
IPA: [pʃɛˈɡapʲiʨ̑], AS: [pšegapʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. przegapiać)

(1.1) aspekt dokonany od: przegapiać
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W ostatnim dniu przed końcem świata Hrabia przygotował kanapki z jajkami na twardo, postawił krzesło na balkonie, owinął się w koc i usiadł, aby nie przegapić momentu, w którym świat się skończy[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: przegapiać
  • niderlandzki: (1.1) over het hoofd zien, missen
  • niemiecki: (1.1) übersehen, verpassen
  • rosyjski: (1.1) пропустить, прозевать
źródła:
  1. Sławomir Mrożek, Opowiadania i donosy 1980-1989, 1989, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.