prymas (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈprɨ̃mas], AS: [prỹmas], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) kośc. tytuł honorowy niektórych arcybiskupów katolickich oraz anglikańskich; zob. też prymas w Wikipedii
- (1.2) muz. pierwszy skrzypek w kapeli, zwłaszcza cygańskiej
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik prymas prymasi / prymasowie dopełniacz prymasa prymasów celownik prymasowi prymasom biernik prymasa prymasów narzędnik prymasem prymasami miejscownik prymasie prymasach wołacz prymasie prymasi / prymasowie - przykłady:
- (1.1) Prymas odprawił mszę w podwarszawskim Pruszkowie[1].
- (1.2) Prymas dzisiaj ładnie grał.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) prymas Czech / Polski / Węgier … • opat prymas
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) tytuł
- (1.2) funkcja
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. prymasostwo n, prymula ż, prymulka ż
- przym. prymasowski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- p.łac. primas < łac. primus → pierwszy
- uwagi:
- Nie mylić z prymus.
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) primate
- białoruski: (1.1) прымас m
- czeski: (1.1) primas m
- duński: (1.1) primas w; (1.2) primas w
- francuski: (1.1) primat m
- hiszpański: (1.1) primado m
- łaciński: (1.1) primas m
- niemiecki: (1.1) Primas m
- nowogrecki: (1.1) πριμάτος m
- słowacki: (1.1) prímas m
- ukraiński: (1.1) примас m
- włoski: (1.1) primate m
- źródła:
- ↑ Rzeczpospolita, nr 04.13, Warszawa, 2004 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
prymas (język wilamowski)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) prymas
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.