prymula (język polski)
.JPG.webp)
prymule (1.1)
- wymowa:
- IPA: [prɨ̃ˈmula], AS: [prỹmula], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. pierwiosnek, zwłaszcza ogrodowy lub doniczkowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik prymula prymule dopełniacz prymuli prymuli / prymul celownik prymuli prymulom biernik prymulę prymule narzędnik prymulą prymulami miejscownik prymuli prymulach wołacz prymulo prymule - przykłady:
- (1.1) Na klombie posadziliśmy prymule i hiacynty.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pierwiosnek, pierwiosnka, prymulka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. prym m, prymus m, prymuska ż, prymas m, prymat m
- zdrobn. prymulka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. primula < łac. primus; łacińską nazwę rodzaju wprowadził Karol Linneusz[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pierwiosnek
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.