provokatør (język duński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) prowokator
- odmiana:
- (1.1) en provokatør, provokatøren, provokatører, provokatørne
- przykłady:
- (1.1) Betjenten var nødt til at bruge sin pistol mod provokatøren. → Funkcjonariusz był zmuszony użyć swojego pistoletu przeciw prowokatorowi.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. provokation
- czas. provokere
- przym. provokatorisk
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.