betjent (język duński)
- wymowa:
- Dania: [beˈtjænˀt]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) funkcjonariusz
- (1.2) policjant
- odmiana:
- (1) en betjent, betjenten, betjente, betjente
- przykłady:
- (1.2) Betjenten var nødt til at trække sit våben mod provokatøren. → Funkcjonariusz był zmuszony do wyciągnięcia broni przeciw prowokatorowi.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) politibetjent
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. betjene
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Bedienter
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.