protoplasta (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌprɔtɔˈplasta], AS: [protoplasta], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) najstarszy znany przodek z jakiegoś rodu
- (1.2) rzecz, od której się coś wywodzi
- (1.3) gatunek, od którego wywodzą się inne gatunki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik protoplasta protoplaści dopełniacz protoplasty protoplastów celownik protoplaście protoplastom biernik protoplastę protoplastów narzędnik protoplastą protoplastami miejscownik protoplaście protoplastach wołacz protoplasto protoplaści - przykłady:
- (1.1) Jan jest moim protoplastą.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. protoplastka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.