procurer (język angielski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) nabywca

(1.2) dostarczyciel

(1.3) stręczyciel

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. procure

rzecz. procurement

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

procurer (język francuski)

wymowa:

IPA: /pʁɔ.ky.ʁe/ ​

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) dostarczać, dostarczyć, zapewniać, zapewnić ^[1]

(1.2) powodować, spowodować, wywoływać, wywołać ^[1]

(1.3) przest. osiągać, osiągnąć ^[1]

se procurer, czasownik zwrotny

(2.1) wystarać się, załatwić sobie ^[1]

odmiana:

(1.1-3) procur|er, avoir procuré; koniugacja I

(2.1) se procur|er, s'être procuré; koniugacja I

przykłady:

składnia:

(1.1) procurer qqch à qqn → załatwić coś komuś

(1.2-3) procurer qqch/qqn

kolokacje:

synonimy:

(1.1) donner, fournir, pourvoir, assurer

(1.2) causer, occasionner

(2.1) acquérir, trouver

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. procureur m

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. procurare

uwagi:

źródła: