princo (esperanto)
rzeczownik
- (1.1) książę (władca)
- (1.2) książę (syn monarchy, królewicz)
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Post aŭdienco la princo forpermesis lian vasalojn. → Po audiencji książę pozwolił odejść swoim wasalom.
- (1.2) Oni ne sciis kiu knabo estis princo. → Nie wiedziano, który chłopiec był księciem.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kronprinco
- synonimy:
- (1.2) reĝido
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. princido, princino, princujo, ĉefprinco, princejo
- przym. princa
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.