praojciec (język polski)
- wymowa:
- IPA: [praˈɔjʨ̑ɛʦ̑], AS: [praoi ̯ćec], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pierwszy mężczyzna, który zapoczątkował ludzkość, dany naród lub ród; mężczyzna, którego są one potomstwem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik praojciec praojcowie dopełniacz praojca praojców celownik praojcu praojcom biernik praojca praojców narzędnik praojcem praojcami miejscownik praojcu praojcach wołacz praojcu / praojcze praojcowie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. pra- + ojciec
- uwagi:
- (1.1) por. pramatka
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) forefather
- białoruski: (1.1) прабацька m
- jidysz: (1.1) bibl. אָבֿינו (owinu)
- niemiecki: (1.1) Urvater m
- rosyjski: (1.1) праотец m
- ukraiński: (1.1) праотець m
- wilamowski: (1.1) furfoter m, furtoter m, fürfoter m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.