prajęzyk (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) język, z którego wywodzą się inne języki^[1]; zob. też prajęzyk w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	prajęzyk	prajęzyki
dopełniacz	prajęzyka	prajęzyków
celownik	prajęzykowi	prajęzykom
biernik	prajęzyk	prajęzyki
narzędnik	prajęzykiem	prajęzykami
miejscownik	prajęzyku	prajęzykach
wołacz	prajęzyku	prajęzyki

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) prajęzyk Bałtów / Germanów / Słowian • prajęzyk indoeuropejski

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) język

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. prajęzykowość ż

przym. prajęzykowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. pra- + język

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) proto-language
• baskijski: (1.1) protohizkuntza
• białoruski: (1.1) прамова ż
• bułgarski: (1.1) праезик m
• czeski: (1.1) prajazyk m
• francuski: (1.1) protolangue ż
• galicyjski: (1.1) protolingua ż
• gruziński: (1.1) ფუძეენა (p'udzeena)
• hiszpański: (1.1) protolengua ż
• japoński: (1.1) 祖語 (そご, sogo)
• litewski: (1.1) prokalbė ż
• niderlandzki: (1.1) vooroudertaal ż
• niemiecki: (1.1) Ursprache ż
• ormiański: (1.1) Նախալեզու (nakhalezu)
• pendżabski: (1.1) ਪਰੋਟੋ-ਭਾਸ਼ਾ ż (parōṭō-bhāsā)
• perski: (1.1) نیازبان
• portugalski: (1.1) protolíngua ż
• rosyjski: (1.1) праязык m
• rumuński: (1.1) protolimbă ż
• słowacki: (1.1) prajazyk m
• tamilski: (1.1) முந்து மொழி (muntu moḻi)
• włoski: (1.1) protolingua ż

źródła: