prístino (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [ˈpɾiș.ti.no]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) książk. pradawny, pierwotny, początkowy

odmiana:

(1) lp prístino m, prístina ż; lm prístinos m, prístinas ż

przykłady:

(1.1) La leyenda, como el agua, ha de tornarse cuanto más cercana al manantial, no cuando al cabo de largo y bullicioso curso han sido alteradas su limpieza y claridad prístinas.^[1] → Legenda - podobnie jak woda - powinna stawać się coraz bliższa źródła, a nie jak po długim i burzliwym biegu zmącone zostały jej pierwotna nieskazitelność i przejrzystość.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) antiguo, originario, primigenio, original, primitivo

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. pristĭnus

uwagi:

źródła: