posiadanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔɕaˈdãɲɛ], AS: [pośadãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od posiadać
- (1.2) praw. faktyczne władztwo nad rzeczą; zob. też posiadanie w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik posiadanie dopełniacz posiadania celownik posiadaniu biernik posiadanie narzędnik posiadaniem miejscownik posiadaniu wołacz posiadanie - przykłady:
- (1.1) Posiadanie jednego kota prowadzi do posiadania następnego[1].
- (1.2) Posiadanie podlega ochronie prawnej.
- składnia:
- (1.1-2) posiadanie + D.
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. posiadacz mos, posiadaczka ż, posiadłość ż, siad mrz
- czas. siadać, posiadać ndk.
- wykrz. siad
- związki frazeologiczne:
- stan posiadania
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) possession, ownership; (1.2) possession, ownership
- arabski: (1.1) حيازة ż
- esperanto: (1.1) posedo
- niemiecki: (1.1) Besitz m
- rosyjski: (1.1) облада́ние n, владе́ние n; (1.2) облада́ние n, владе́ние n
- ukraiński: (1.1) володіння n; (1.2) володіння n
- węgierski: (1.1) birtoklás
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.