Besitz (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [bəˈzɪt͡s]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) majątek, mienie
- (1.2) praw. posiadanie
- odmiana:
- (1.1-2)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Besitz die Besitze dopełniacz des Besitzes der Besitze celownik dem Besitz den Besitzen biernik den Besitz die Besitze - przykłady:
- (1.1) Bei einem Feuer hat er seinen gesamten Besitz verloren. → (On) stracił w pożarze cały swój majątek.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) Besitzanweisung • Besitzdiener • Besitzkonstitut • Besitzmittler • Besitzmittlungsverhältnis • Besitzstörung • Besitzstörungsklage
- synonimy:
- (1.1) Vermögen
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Besitzen n, Besitzung ż, Besitzer m, Besitzerin ż
- czas. besitzen, besetzen
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.