podstawek (język polski)
podstawek (1.1): numer 3
podstawek (1.3)
- wymowa:
- IPA: [pɔtˈstavɛk], AS: [potstavek], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) muz. element instrumentów smyczkowych podtrzymujący struny na pewnej wysokości i przenoszący jej drgania do pudła rezonansowego
- (1.2) muz. podkładka na skrzypcach pod brodę muzyka
- (1.3) gw. (Poznań)[1] podstawka, spodek
rzeczownik, rodzaj żeński, forma fleksyjna
- (2.1) D. lm od: podstawka
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik podstawek podstawki dopełniacz podstawka podstawków celownik podstawkowi podstawkom biernik podstawek podstawki narzędnik podstawkiem podstawkami miejscownik podstawku podstawkach wołacz podstawku podstawki - (2.1) zob. podstawka
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. podstawa ż, podstawka ż, podstawczak m
- czas. podstawiać ndk., podstawić dk.
- przym. podstawkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: spodek
- szwedzki: (1.1) stall n
- źródła:
- ↑
Hasło „podstawek” w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.