podbrukselski (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔdbruˈksɛlsʲci], AS: [podbrukselsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) znajdujący się pod Brukselą
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik podbrukselski podbrukselska podbrukselskie podbrukselscy podbrukselskie dopełniacz podbrukselskiego podbrukselskiej podbrukselskiego podbrukselskich celownik podbrukselskiemu podbrukselskiej podbrukselskiemu podbrukselskim biernik podbrukselskiego podbrukselski podbrukselską podbrukselskie podbrukselskich podbrukselskie narzędnik podbrukselskim podbrukselską podbrukselskim podbrukselskimi miejscownik podbrukselskim podbrukselskiej podbrukselskim podbrukselskich wołacz podbrukselski podbrukselska podbrukselskie podbrukselscy podbrukselskie nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Nie na długo, bo wybuchł spór o podbrukselski okręg wyborczy[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Bruksela ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. pod- + brukselski
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Dominika Ćosić, Bruksela i reszta Belgii, „Dziennik Polski”, 22/07/2008, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.