pierze (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpʲjɛʒɛ], AS: [pʹi ̯eže], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) ornit. w ogólności, pióra i puch pokrywające ptaka
- (1.2) pióra ptaków domowych, zwykle gęsi, służące do napychania poduszek, pierzyn itp.
- (1.3) przen. żart. włosy słabe, rzadkie
- (1.4) daw. gw. więz. włosy[1]
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) 3. os. lp ter. od prać
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pierze pierza dopełniacz pierza pierzy celownik pierzu pierzom biernik pierze pierza narzędnik pierzem pierzami miejscownik pierzu pierzach wołacz pierze pierza - przykłady:
- (1.2) Moja poduszka wypchana jest gęsim pierzem.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) drzeć / skubać pierze • wypychać / wypchać pierzem
- synonimy:
- (1.1) upierzenie
- (1.3) pióra, kołtuny, kłaki
- (1.4) selery[1]
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. upierzenie n, opierzanie n, opierzenie n, pierzyna ż, pierzynka ż, pióro n, piórko n, pierzynka ż, piórnik m
- czas. opierzać ndk., opierzyć dk.
- przym. pierzasty, opierzony, nieopierzony, piórkowy
- przysł. pierzasto
- związki frazeologiczne:
- ni z pierza, ni z mięsa • obrosnąć w pierze • ptaka po pierzu, wilka po sierści, a z mowy człowieka poznasz
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) plumage; (1.2) down
- białoruski: (1.1) пер'е n; (1.2) пер'е n
- cerkiewnosłowiański: (1.1) перїе n
- hiszpański: (1.1) plumaje m; (1.2) plumón m
- maya: (1.1) k’u’uk’um
- niemiecki: (1.1) Gefieder n, Federn ż lm; (1.3) spärliches Haar n
- ukraiński: (1.1) пір'я ż
- wilamowski: (1.1) fadyn ż; (1.2) fadyn ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.