pierdolec (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pʲjɛrˈdɔlɛʦ̑], AS: [pʹi ̯erdolec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) wulg. zafascynowanie, bzik, obsesja[1]
- (1.2) wulg. zdenerwowanie, gniew, szał
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) wulg. pogardliwie o mężczyźnie[1]
- odmiana:
- (1.1-2) blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik pierdolec dopełniacz pierdolca celownik pierdolcowi biernik pierdolca narzędnik pierdolcem miejscownik pierdolcu wołacz pierdolcu - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pierdolec pierdolce dopełniacz pierdolca pierdolców celownik pierdolcowi pierdolcom biernik pierdolca pierdolców narzędnik pierdolcem pierdolcami miejscownik pierdolcu pierdolcach wołacz pierdolcu pierdolce - przykłady:
- (1.1) Mam pierdolca na punkcie poprawnej polszczyzny.[2]
- (1.2) Pomóżcie, bo zaraz dostanę pierdolca.[3]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) mieć pierdolca na punkcie czegoś
- (1.2) dostać / dostawać pierdolca
- synonimy:
- (1.1) fiksum, fioł, hyś, jobel, szajba, zajob
- (1.2) biała gorączka, kurwica
- (2.1) pierdoła, popapraniec
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. pierdolić, zapierdalać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.