kurwica (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kurˈvʲiʦ̑a], AS: [kurvʹica], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wulg. określenie zdenerwowania i wściekłości
- odmiana:
- (1.1) blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik kurwica dopełniacz kurwicy celownik kurwicy biernik kurwicę narzędnik kurwicą miejscownik kurwicy wołacz kurwico - przykłady:
- (1.1) Zaraz mnie kurwica weźmie!
- (1.1) W tym domu można dostać kurwicy.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kurwica serca • kurwica kogoś strzeliła • dostać / dostawać kurwicy • doprowadzić / doprowadzać kogoś do kurwicy • atak / napad kurwicy
- synonimy:
- (1.1) biała gorączka, pierdolec
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kurwik mrz, kurwa ż, kurwisko n, kurewka ż, kurwowanie n, nakurwianie n, pokurwowanie n
- wykrz. kurwa
- czas. kurwić, kurwować
- przysł. kurewsko
- przym. skurwiały
- partyk. kurwa
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.