pieniek (język polski)
pieniek (1.3)
pieniek (1.4)
pieniek (1.4)
- wymowa:
- IPA: [ˈpʲjɛ̇̃ɲɛk], AS: [pʹi ̯ė̃ńek], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zdrobn. od: pień
- (1.2) mały pień
- (1.3) leśn. widoczna część pnia (bez korzeni), która pozostaje w ziemi po ścięciu drzewa
- (1.4) odcięta górna część karcza lub nasada pnia, na której rąbie się drewno albo mięso[1]
- (1.5) gw. ul[2]
- odmiana:
- przykłady:
- (1.4) Dawniej drewno na opał rąbano na pieńku.
- (1.5) Moja kobieta dostała po ojcu dziesięć pieńków; nie chciałbym ich zmarnować; boć widzę, że pszczoły są bardzo pożyteczne[3].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pniaczek
- (1.4) pniak, reg. śl. gnot, reg. śl. gnotek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pniaczek m, pień nmos/n/mrz
- przym. pieńkowy
- związki frazeologiczne:
- mieć na pieńku
- etymologia:
- pol. pień + -ek
- uwagi:
- zobacz też: karcz • karpa • karpina • pień
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Słownik encyklopedyczny leśnictwa, drzewnictwa, ochrony środowiska, łowiectwa oraz dziedzin pokrewnych, Wydawnictwo SGGW, 1996.
- ↑ Jan Karłowicz, Słownik gwar polskich, Akademia Umiejętności, Kraków 1900.
- ↑ W jakiem miejscu pszczelniki zakładać trzeba w: Szkółka Niedzielna, Rok I, nr 9 z 26 lutego 1837 r., s. 35.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.