opał (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈɔpaw], AS: [opau̯]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) to, czym pali się w piecu, aby ogrzać pomieszczenie; materiał do opalania
- odmiana:
- (1.1) lp ; blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik opał dopełniacz opału celownik opałowi biernik opał narzędnik opałem miejscownik opale wołacz opale - przykłady:
- (1.1) Czy ktoś z was pomyślał o zakupie opału na zimę?
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) drewno / węgiel na opał • kupować / gromadzić opał na zimę • komórka na opał
- synonimy:
- (1.1) reg. śl. otop
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) drewno, węgiel, ropa, olej opałowy
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. opalanie n, opalenie n, opałowiec m, opalenizna ż, opałówka ż, opalarka ż
- czas. opalać ndk., opalić dk.
- przym. opałowy, opalony
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fuel, drewno na opał: firewood / woodpile
- białoruski: (1.1) апал m, паліва n
- hiszpański: (1.1) combustible m
- niemiecki: (1.1) Heizmaterial n, Heizstoff m
- szwedzki: (1.1) bränsle n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.